Öğretmenler Günü 💜


Bugün Öğretmenler Günü❤

Bloguma hep öneri yazısı yazmak için uğruyorum çoğu kez. Oysa bazen de içimi döken yazılar yazacağım demiştim açarken kendi kendime.

Bazı öğretmenler vardır,hayatınız boyunca hatırlarsınız.. İyi öğretmenler size hayat boyu unutamayacağınız dersler vermiştir . Kötü öğretmenler ise okulu bile hatırlamak istemeyeceğiniz anılar bırakmıştır . 

Ben ilk beni kötü etkileyen öğretmenimi ilkokul,birinci sınıfta hatırlıyorum. Çok sert biriydi. Sık sık öğrencilere bağırırdı . (Bu arada ben yurt dışından geldiğim için üç kere birinci sınıfa başladım. Eğitim hayatım hep aksadı,hala da öyle)

Bir konuyu anlatırken panik içinde dinlerdim onu. Çünkü anlamayınca kızardı,tahtaya kaldırdığında sesi hep agresif olurdu. Aklımda varsa bile unuturdum .  Kaldı ki o zamanlar Türkiye'ye yeni taşınmışız , Türkçe'm neredeyse yok. Kardeşimle aynı sırada,beraber oturuyorduk. Zaten anlamak için insanüstü çaba harcıyorum olmayan Türkçem ile. O gün defter mi kitap mı ne getirmemiş,bir şeyi eksik getirmiş kardeşim. Öğretmen herkesin kitabını kontrol etti,etti. Getirmeyenleri de azarlıyor .  "Bugün bu dersin olacağını bilmiyor musun sen? Akşamdan neden hazırlamadın ?  Annen çantanı kontrol etmiyor mu senin çocuğum? Suratıma bakma benim öyle. Aptal mısın? Veli toplantısı bir gelsin bak bakalım annene seni anlatıyor muyum anlat miyor muyum? " Çocuklara dokunduğu veya vurduğu olmazdı. Ama sürekli bir agresif ve en ufak hatada aşağılama oluyordu. Sürekli o parmak çocuğun burnunun önünde sallanır,sanki her an bir tokat gelecek gibi tehditkar duruşu olurdu.

Sıra bize geldi. Benim kitabımı kontrol etti. Hiç bir şey demedi. Kardeşimin kitabına baktı," yanlış bu" dedi. "Doğru değil" dedi. Önümüzde Rusça bilen bir çocuk oturuyordu .  Ben sık sık ona sorardım,çocuklara kızınca ne diyor diye. Benim derste o çocuğa soru sormama kızmadı  öğretmen . Çocuğa sözlerini çevirmesini istedi. 

Kardeşim de aşırı çekingendi , çok da küçüğüz .  O 7-8,ben 9-10 yaşındayız.Türkçe hiç bilmiyordu. Gözleri doldu,bir şey demedi. Çünkü kadın herkese bağırıyor . Ben cevap verdim,"bilmiyor daha, yanlışlık olmuş. Bir dahakine dikkat eder" dedim. Çocuk bunu öğretmene çevirdi. Yüzü bir öfkeyle doldu anlatamam. Sınırlı sınırlı elini kolunu sallıyor , sürekli gözleri kardeşimin üstünde. Çocuk tekrar çevirdi sözleri.

"Ben size o kadar kitap buldum,o kadar şey ayarladım. Doğrusunu seçip okula mı getiremiyorsun? " demiş.

Yanımdakinin ağzından tek laf çıkmıyor. Ben de korkuyorum kadından. Ama küçüklüğümden beri,hep kardeşimin bakımıyla bile  ilgilendiğim için,kardeşimi koruma görevini çok benimsemiştim. Babam bana "sen kardeşinin küçük annesisin , annen yanınızda olmadığında sen annelik yapacaksın" derdi hep.

Kadına bakıp yarım yamalak Türkçe ile," neden bağırıyorsun ? " dedim. "Biz düzgün Türkçe bilmiyoruz . Senin öğrencilerin Türkçe biliyor yine unutuyor. İlk defa oluyor bu kadar kızamazsın kardeşime " dedim. Kadın öylece kaldı.  Bi kardeşime baktı , bir bana. 

"Yarın bir şeyi bir unutun,o zaman konuşuruz "dedi.

Zamanla beni sever gibi oldu o öğretmen. Ancak ne zaman gideceksiniz kendi memleketinize diye sorardı. Yabancıları pek sevmezdi. Matematikte bile iyi olup,sadece iki ayda akıcı şekilde okumaya başladım. Yazıyordum . Ve okuma yazma öğrenir öğrenmez kütüphaneden kitaplar almaya başlamıştım. Resim de çiziyordum . Zamanla o öğretmen beni sevmeye başladı. Yaptığım ödevler diğer arkadaşlarıma örnek olsun diye sıra sıra gezdirilirdi . 

Sonra tekrar sınıf değiştirdim ve o öğretmeni bir kere okul çıkışı gördüm. Aradan bir yıla yakın zaman geçmişti, "hala gitmediniz mi? Gidecektiniz hani?" demişti.

O öğretmenin bana çok yardımı olmuştu ancak yine de o "git" tavırları benim içimde üzüntüyle kaldı. 

Kimse doğduğu topraklardan , memleketinden gitmek istemez. Zorunda kaldık,hayat şartları izin vermedi. Tıpkı Koray'ın ailesinin Almanya'ya gitmesi gibi. 

Bazı öğretmenler ...
Instagram 'da çok sevdiğim öğretmenlerimden bahsettim. Burda da aklımda kalan bir öğretmenden. 

Aradaki fark,ön yargı ve eksik sevgi.
Aradaki fark,bir öğretmenim üzüntümü paylaşırdı , diğer öğretmen ise yarama tuz basardı.

O yüzden duyarlı ve sevgi dolu öğretmenler: sevgi dolu,kendinden emin ve ayakları yere sağlam basan öğrenciler yetiştirir. Yıllar sonra bile öğretmenini gördüğünde gözleri dolar. Hababam Sınıfı'ndaki Mahmut Hoca gibi öğretmenler hiç unutulmaz.

Çok şükür ki,ben hayatımda hayran olduğum ve çok sevdiğim öğretmenlerle tanışma şansı yakaladım❤ Eğer sizin böyle öğretmenleriniz varsa,teneffüste hep yanına gidin. Okul bittiğinde artık görüşmek bazen mümkün olmuyor . 

Sevgi dolu bütün öğretmenlerin Öğretmenler Günü kutlu olsun ❤

@pembeyazkedi

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Stil Sende Kombin Yarışması (All Dergisi) ❤️

Çizime Başlangıç ❤️

Yıldırım Kırtasiye 📓